OBN

OBN-borrel 2017-04-01

Koppelpoort

De Koppelpoort is een stadspoort in Amersfoort. Het is een combinatie van een land- en waterpoort. De naam is waarschijnlijk afgeleid van het Oost-middelnederlands woord coppel wat gemeenschappelijke weide betekent. Het gebied buiten de Koppelpoort was een gemeenschappelijk gebied. De naam duidt dus niet op het feit dat de poort twee functies heeft.

260px-Koppelpoort_Amersfoort_Cropped.jpg
Eem

De Eem begint bij Amersfoort, heeft een lengte van ongeveer 18 kilometer en stroomt uit in het Eemmeer. De Eem wordt weleens de langste rivier van Nederland genoemd. (Begin én eind binnen Nederland)

De oude (Latijnse) naam van de rivier is Hemus. Deze naam werd voor het eerst gebruikt in een oorkonde uit het jaar 777. Andere oude benamingen voor de Eem zijn Amer en Hamer

De Eem wordt gevoed door het Valleikanaal en een aantal Veluwse beken, waarvan de Heiligenbergerbeek, de Barneveldse en de Lunterse Beek de belangrijkste zijn. Deze komen bij Amersfoort samen. Waar de beken de stad verlaten – bij de Koppelpoort – begint de Eem. De rivier loopt vervolgens oostelijk van Soest, Baarn en Eemnes, door de Eemvallei naar het Eemmeer (vroeger een deel van de Zuiderzee). De Eem is verantwoordelijk voor het grootste deel van de afwatering van de Gelderse Vallei. De Eempolders zijn landschappelijk van grote waarde.

Door bodemdaling als gevolg van ontwatering is de rivier hoger komen te liggen dan het omliggende land. Bij lage waterstanden in de zomer wordt er water vanuit de Nederrijn via het Valleikanaal in de Eem gepompt. De Eem is de belangrijkste bron van de biologische belasting van het Eemmeer, dat hierdoor achterblijft met het herstel vergeleken met de overige randmeren. Er is sprake van een belangrijke afname van de absolute hoeveelheid fosfaat en nitraat, maar relatief bezien wordt dit tenietgedaan door de afgenomen hoeveelheid water in 2003.

PS: Ronald: dat kleine watervalletje in de buurt van de Koppelpoort heet De Grote Spui!



Na deze leerzame ontmoeting bij de Koppelpoort hebben we nog even snel het interieur van de nieuwe Openbare Bibliotheek bewonderd, waarna we snel naar de eerste hoofdattractie van deze dag wandelden.

Stadsbrouwerij ‘De Drie Ringen

De Stichting ‘De Vriendenring Der Amersfoortsche Bierbrouwerij De Drie Ringen’ op en in 1989 opende de nieuwe Amersfoortsche Bierbrouwerij De Drie Ringen de deuren. De Drie Ringen Brouwerij ontleent zijn naam aan één van de brouwerijen die Amersfoort in de zeventiende eeuw rijk was. De originele gevelsteen van dit familiebedrijfje (daterend uit 1626) is bewaard gebleven.

Ik was er al tientallen keren langsgelopen, maar nog nooit binnen geweest. Een grote lichte ruimte met een volle bak. Gelukkig was er op de bovenverdieping nog plaats. En zittend bij de ballustrade hadden we een goed overzicht op de hele kroeg.

De kelner legde ons geduldig uit wat voor bier ze in huis hadden en toen er werd gevraagd of dit etablissement er pakweg 40 jaar geleden ook al was, beaamde de brave borst dat volmondig.

Onze dienstdoende fact checker, KNIP, vond al snel uit dat dat niet zo was: FAKE! NOT TRUE!

Dankzij onze hoge positie zagen we dat de bardame regelmatig met een groot blad lekkere snacks (worst, kaas, etc) rondliep, maar ze vergat steeds om de trap op te gaan.
Toen Peter dat van afstand liet weten stuurde de lieverd, met een vuurrood hoofd, snel een hulpje om ons ook te trakteren… 🙂
Ondertussen had Do zich ook bij het reisgenootschap van deze dag gevoegd en na een paar lekkere biertjes gingen we weer verder.

Al met al een uitstekend adres!


Zoekend naar een leuke plek om een hapje te eten, twijfelde Ronald nog tussen “In den Kleinen Hap” en “In den Grooten Slock” maar eerst wat educatie 🙂

Lange Jan
De Onze Lieve Vrouwetoren is een kerktoren in Amersfoort. Het laatgotische bouwwerk is 98,33 meter hoog (gemeten tot aan de haan) en reikt hoog boven de binnenstad uit. Het is daarmee één van de meest in het oog springende monumenten in de stad en is op twee na de hoogste kerktoren in Nederland. De toren heeft de bijnaam “Lange Jan”. Oorspronkelijk hoorde de toren bij een in de 18e eeuw verdwenen kerk.

Rijksdriehoekscoördinaten/Landmeetkunde
Omdat de toren van veraf te zien is en redelijk centraal in Nederland ligt is de spits van de toren rond het jaar 1900 gekozen als oorsprong voor het Nederlandse coördinatenstelsel. (Dus niet de X die voor de toren op het plein ligt, zoals ik beweerde)

Hoewel na de periode 1960-1978 om praktische redenen niet meer de waarden (0,0) als coördinaten maar (+155 000 m +463 000 m) gebruikt worden, is dit nog altijd het middelpunt van de Nederlandse kaartprojectie van de Rijksdriehoekmeting.

En, ik heb dat ook even opgezocht, de Lange Jan is idd de op twee na hoogste kerktoren.

1: Domtoren: 112,32 m
2: Nieuwe kerk (Delft): 108,75 m
3: Onze Lieve Vrouwetoren: 98,33 m
4: St. Vituskerk (Hilversum): 98,3 m
5: Grote kerk (Breda): 97,3 m
6: Martinitoren: 96,8 m



Al zoekend naar een leuk restaurantje werden we spontaan door een aantal prettige dames ge-adviseerd om naat “‘t Nonnetje” te gaan. Dat zag er goed uit maar de ober wilde deze 5 keurige heren van middelbare leeftijd niet aan laten schuiven bij een grote tafel met louter (jongere) dames… Pfff, Dan niet! KNIP zei nog tegen de barman: “We komen straks wel terug”.

Na wat rondzwervingen zijn we, ondanks adviezen van Do(;-)), snel bij het restaurant waar KNIP en ik vrijdagavond ook gegeten hebben aangekomen.


Italiaans restaurant ‘Pompei

Mooi, stijlvol. Uitstekende bediening met mooi uitzicht – als je goed zit 😉 Alle bestelde maaltijden zijn heerlijk en ook de wijn is er top! Ons mooie tafelmeisje wist niet uit welke streek de wijn kwam, maar dat maakte niet uit. Sommigen van ons hoorden toch niet wat ze zei 😉

Lacryma Christi (“traan van Christus”) is de naam van een Napolitaanse wijn gemaakt van druiven die groeien op de hellingen van de vulkaan Vesuvius in de streek Campanië, in Italië.



Na het eten, en natuurlijk een nipje Sambucco, terug naar…. “‘t Nonnetje“. De barman begroette KNIP (hij had immers woord gehouden). Hier weer een paar (!) standaard biertjes gedronken. Nou ja, niet iedereen – de bestelling was meestal: 2 bier, 1 cola-Beerenburg, 1 cola en 1 watertje 🙂

Hier kwamen we ook weer een aantal dames tegen die ons dit aangeraden hadden. Eén ervan had een verbazingwekkende kennis van chemische symbolen. Ze noemde er tamelijk rap een paar op. Bij lood kwam ze bijna in de problemen, maar L.O.O.D. rekenden we goed! (Eerlijk gezegd weet ik niet meer of het lood was, maar verhaal is waar)

Na genoeg water nam Do afscheid, en is weer goed thuisgekomen (02:30 hoorde ik) en toen we wat later verderop gingen kijken namen ook KNIP (naar hotel) en Ronald (Q-park) afscheid. Ook zij hebben hun/een bed veilig kunnen vinden.


Miles

Peter en ik wilden nog niet slapen en gingen naar “Cafe Miles“. Een leuke drukke tent met niet al te harde muziek. Muziek was niet echt onze favoriet, maar toen een groepje kleurrijke mederlanders hun moves deden werd het een stuk leuker. Ook hier was het uitzicht weer top en de mensen zeer spraakzaam en vriendelijk. Zelfs die gasten met volgetattoe-eerde boomstamdikke bovenarmen bleken heel lief. Na een uurtje of 2(?) is het dan eindelijk tijd om naar een andere plek te gaan…


Jacksonville

Hier schijnt het echt te gebeuren, volgens verhalen die we deze avond opgepikt hebben. Vrolijk en vol goede zin lopen we op de open deur af. Maar… Daar staat een kleine, dikke, éénhersencellige die ons weigert. WTF, brief naar de horeca is al onderweg! Maar Brugman helpt niet, dus ajuus.


?

Maar we laten ons nog niet naar huis sturen, dan maar een andere kroeg waar we ons nog een uurtje (1, 2 ?) vermaakt hebben. Naam weet ik niet, muziek weet ik niet meer, maar het was er ook goed toeven.


Dan toch maar naar huis. Halv vijf nog een klein glaasje Glnfdisgfw ne dn slapn…..

Al met al een fijne (en leerzame) dag. Tot de volgende borrel.

Ciao!

Advertisements